Feeds:
Berichten
Reacties

Posts Tagged ‘toneel’

In het weekblad De fortuin (1804-1805) van broodschrijver Barbaz vond ik een fopcatalogus, waarvan de eerste titel overloopt van kritiek op de Duitse roman (Barbaz moest die nieuwigheden van onze oosterburen niet; hij gruwde van Kotzebue):

JULIA KWYNOOG, OF HET MANZIEK MEISJE, eene sentimenteele roman, in den smaak van WERTHER EN CHARLOTTE, is heden van de pers gekomen en alom verzonden. Zonderlinge voorvallen en ontmoetingen; aartige minnehandelingen; uiterste graad van het verheven tedere; somber maneschynsel op kerkhoven; rammelende doodsbeenderen; bonzende en wegzinkende harten; zilte en zwalpende tranen; kwynende roosjes; huilende winden; krassende uilen, roerdompen en raven; gevallen onschuld; verliefde zelfmoord, enz.; dit alles maakt den inhoud uit dezer voortreffelyke roman, welke men alle huwbare jongelingen en dochteren durft aanbevelen te lezen, en die, in gr. 8vo, twintig boekdeelen beslaat, slechts à ƒ 3:-:- ieder deel. (p. 189)

Advertenties

Read Full Post »

Ramponeau

In het commentaar op de Oeuvres de Voltaire (1784) staat over Ramponeau vermeld:

Ramponeau était un cabaretier de la Courtille, dont la figure comique & le mauvais vin qu’il vendait bon marché, lui acquirent pendant quelque temps une réputation éclatante. Tout Paris courut à son cabaret; des princes du sang même allèrent voir M. Ramponeau.

Une troupe de comédiens établis sur les remparts s’engagea à lui payer une somme confidérable pour se montrer seulement sur leur théâtre, & pour y jouer quelques rôles muets. Les janféniftes firent un scrupule à Ramponeau de se produire sur la scène; ils lui dirent que Tertullien avait écrit contre la comédie, qu’il ne devait pas prostituer ainsi sa dignité de cabaretier, qu’il y allait de son salut; la conscience de Ramponeau fut alarmée. Il avait reçu de l’argent d’avance, il ne voulut point le rendre de peur de se damner. Il y eut procès; M. Elie de Beaumont, célèbre avocat, daigna plaider contre Ramponeau; notre poëte philosophe plaida pour lui, soit par zèle pour la religion, soit pour se réjouir. Ramponeau rendit l’argent, & sauva son âme. On trouve ce plaidoyer dans le volume des Facéties.

Dit alles speelde zich in 1760 af. Voltaires satirische Pleidoyer de Ramponeau is datzelfde jaar verschenen.

Het koffiehuis de Tambour van Ramponeau (cabaret=koffiehuis, wijnkelder) stond bekend om zijn slechte maar goedkope wijn (een stuiver per pint goedkoper dan bij de concurrent). De afbeelding van gisteren laat zien hoe groot het etablissement was en hoe de muren waren versierd:

Ramponeau habitait un caveau, mais un caveau propre, décoré, autant qu’il m’en souvient, d’une manière assez pittoresque, au moyen d’une treille en peinture qui tapissait les murailles (L’hermite de la Guiane).

Read Full Post »

Cabaret

ramponeau 2Franciscus Lievens Kersteman schrijft in zijn autobio (P. 37-38) over zijn bezoek aan het cabaret van Jean Ramponeau (1724-1802), een half uur gaans buiten Parijs (tegenwoordig in de wijk Belleville).

Het was er zo druk dat de lokale overheid HoekvanHollandse ongeregeldheden vreesde. Bovendien was het verdacht dat al die mensen in groten getale buiten de stad bijeen kwamen. Er werden daarom voorzorgsmaatregelen getroffen:

In dien tijd maakte zeker herbergier RAMPONEAU genaamd, dat een vrolijke en kluchtige snaak was, die een half uur buiten Parijs een drinkhuis opgericht had, zo onbedenkelijk veel opgangs, dat men er somtijds meer dan twee, ja tot drieduizend persoonen van allerleie staaten, en verschillende rangen allen nademiddagen ontmoette. Deeze ongewoone toevloed van menschen welke dagelijks derwaards kwamen, om zig met de grappen van RAMPONEAU te vermaaken, baarde eenig nadenken bij de hooge regeering. Die, in het denkbeeld dat zulk eene talrijke volksvergadering meer met andere bedekte oogmerken geschiedde, dan om aldaar eene vermaaklijke uitspanning te zoeken, uit voorzorg zodanige nadrukkelijke maatregelen beraamde, geschikt om allen oploop en schandelijke gevolgen voortekomen. Zo dat het huis van den beruchten wijnschenker RAMPONEAU, op hoog bevel, met een lijfwacht van honderd gewapende soldaaten, alle middagen tot des ’s avonds ten tien uuren bewaakt werd.

Read Full Post »